Stel een vraag

Als loonwerker de wereld over

8 mei
“Jan is opgegroeid op een veehouderij, maar besloot het bedrijf niet over te nemen. "Ik ben mijn droom achterna gegaan: ik heb gereisd om kennis en ervaring op te doen."”
di 8 mei 2018

Jan van Rijs (27) had beter Jan van Reis kunnen heten, want wat heeft deze man in zijn jonge leven al veel van de wereld gezien. De meeste mensen wachten hun hele leven om hun jongensdroom achterna te gaan. Jan niet, Jan doet het gewoon.

Jan is opgegroeid op een veehouderij. Hij heeft weloverwogen besloten om het bedrijf niet over te nemen, ondanks dat hij zijn mbo diploma veehouderij op zak had. Jan: Ik heb op een gegeven moment toch bij mijn ouders aangegeven dat het niet is waar mijn hart ligt. Vee is leuk hoor, maar ik heb altijd meer met techniek en mensen gehad.”

Jan is toen zijn jongensdroom achterna gegaan en naar Amerika vertrokken. Jan: “Daar stond ik met mijn mond vol tanden, want ik sprak bijna geen woord Engels. Ik heb er als combinechauffeur, trekker- en truckchauffeur gewerkt. Ik ben in Colorado begonnen, toen naar Nebraska, dan naar New Mexico en toen Texas. In elke staat weer een ander gewas. Een hele leerzame tijd.”

“Van het ene werelddeel naar het andere”

Zo’n reis smaakte naar meer en er brak voor Jan een drukke periode aan met reizen naar achtereenvolgens Duitsland (hakselchauffeur en bedrijfsleider), Uganda (combinechauffeur), Australië (combinechauffeur) en Nieuw-Zeeland (trekkerchauffeur grasoogst). Met name Uganda heeft diepe indruk op hem gemaakt. “Ik ben daar twee maanden gaan combinen op een Claas Lexion 750. Ook deed ik een stukje planning voor de medewerkers. Een mooie tijd, ook al was ik een week doodziek door malaria en een bacteriële infectie. Maar ik kan het navertellen en ik had deze werkervaring niet willen missen. Ik heb er zoveel geleerd. De kennis, het verschil in rijkdom. Ik was daar voor een groot Europees bedrijf en reed daar op een combine van vier ton door straatjes die je niet eens straatjes kunt noemen. Links en rechts van je zie je dan 10 man op 10 vierkante meter met een schepje de grond omwoelen. Dat is zo indrukwekkend.”

“150 dansende mensen in de koplamp van een brommertje”

“Het verschil in arm en rijk was er heel groot. Zo sliep ik bijvoorbeeld in een zeecontainer met een Duitser maar de lokale dagwerkers sliepen er met 40 man in. En niet op een lekker matras maar op bamboestokken. Ze kregen dan wel te eten, maar zonder vork of mes. Maar ’s avonds als het stikdonker was, startten ze een brommertje en stonden ze met 100-150 man de hele avond in het licht van het koplampje te zingen en te dansen terwijl ze niks hebben. Dat vond ik erg bijzonder.”

Na zijn laatste reis naar Nieuw-Zeeland, had Jan het wel gezien. Jan: “Het werd daar winter en ik wilde naar huis. Ik had zoveel gereisd en zo snel achter elkaar. De batterij was echt leeg.

Maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb. Ik heb zoveel meegemaakt, zoveel gezien. Andere mensen, andere taal, andere gewoonten, andere gewassen, ander klimaat. Hierdoor heb ik ook vakmatig heel veel geleerd. De een doet het zo, de ander zus en overal krijg je iets mee. Ik heb dus vakkennis van over de hele wereld.”

“Ook zonder papiertje kun je bereiken wat je wilt”

Momenteel werkt Jan als zzp’er bij een Nederlands bedrijf dat veel werkzaam is in Duitsland. Jan: “Er moet hier veel worden opgezet en gedaan. Ik ben voorman en bedrijfsleider en het is de bedoeling dat ik op termijn de boel in mijn eentje ga runnen. Super toch? Dat was  ook mijn doel. Ik ben nu 27. Ik heb alles gedaan wat ik wilde doen, ben de hele wereld over geweest, heb geen hbo gedaan maar ben nu wel bedrijfsleider. Je komt er dus ook wel zonder papiertje. Door hard te werken, kennis op te doen en open te staan voor alles kun je veel bereiken. Kies dus niet voor één bepaald ding, maar pak alles mee wat er mee te pakken valt. Echt, er is dan heel veel mogelijk, zelfs zonder hbo. Dat wil ik iedereen graag meegeven.“