En dat is een, en dat is twee, en …
“Scheuren door zware hooibalen zorgen voor sluiting middeleeuwse boerderij.” Deze titel van een bericht van RTV Utrecht trok mijn aandacht. Het deed me denken aan een verhaal dat een preventieadviseur eens vertelde. Hij bezocht een bedrijf voor een risico-inventarisatie en -evaluatie (RIE). Na de rondgang besprak hij de RIE met de eigenaar in een kantine in de schuur. Je kent deze kantines wel. Tijdens het gesprek ontdekte hij dat de eigenaar twee wateropvangbakken op het dak van de kantine had geplaatst.
“Hoeveel water gaat er in zo’n opvangbak?”, vroeg mijn collega. De eigenaar antwoordde: “1.000 liter per bak.” “Dat betekent dus 2.000 kg. Heeft je ooit berekend of het dak dit kan dragen? Misschien is het beter als we ergens anders gaan zitten,” zei de adviseur.
Gelukkig vielen er in beide gevallen geen gewonden. Deze voorbeelden laten zien dat je gemakkelijk iets neerzet en dan nog iets, zonder te denken aan het gewicht ervan. Vooral bij het gebruik van machines, zoals heftrucks en verreikers, realiseer je je niet altijd hoe zwaar iets is.
Meestal zal het niet direct misgaan, als je ergens iets op zet, dat te zwaar is. Het zal langzaam inzakken of doorzakken en alleen materiële schade opleveren. Maar je moet er niet aan denken wat er kan gebeuren als er wel mensen in de buurt zijn.
- Controleer dus altijd wat het maximale gewicht is dat vloeren, stellingen, bordessen, zolders en daken kunnen dragen.
- Zorg ervoor dat dit gewicht niet wordt overschreden.
- Plaats duidelijk zichtbare informatie over het maximale draaggewicht.
- Communiceer met betrokkenen over de maximale draagkracht en de gewichten van de producten en voorwerpen en hoeveel dus maximaal waar op geplaatst mag worden.
