Ik moest gelijk denken aan een keer dat het bijna misging. Ik reed na mijn werk naar huis over een provinciale weg waar je 80 km/u mag rijden. In die weg zit een lange, scherpe bocht. Net voordat ik de bocht inging, zag ik kort een rood lichtje, dat daarna meteen verdween. In de bocht kun je geen 80, dus daar moet je wel langzamer rijden. Omdat ik het niet vertrouw besluit ik na de bocht geen gas te geven en weer 80 te gaan rijden. Gelukkig maar! Want vlak na de bocht dook er een langzaam rijdende trekker op in mijn koplampen. Door mijn lage snelheid kon ik op tijd remmen. In de hef had hij strobalen die de achterlichten bijna helemaal blokkeerden.
Maar wat als ik iets eerder was vertrokken en de trekker nog op het rechte stuk reed? Dan had ik hem misschien niet gezien en was ik er achterop geknald.
Met verkeersongevallen doen we meestal niet zoveel in de statistieken van de bedrijfsongevallen. En in onze sectoren is vaak de chauffeur of machinist niet het slachtoffer, maar een fietser, motorrijder of een automobilist. Het is makkelijk om te zeggen: “Dan moet je maar opletten.” Maar stel je voor dat je betrokken bent bij een (dodelijk) ongeluk, ook al is het niet jouw schuld. De meeste mensen blijven daarna met gedachten zitten als: “Had ik niet iets anders kunnen doen?” Het kan maanden duren voordat iemand weer normaal kan functioneren, en vaak blijven ze dit hun hele leven met zich meedragen. Het is dus verstandig en sociaal om extra rekening te houden met anderen, ook al hoeft het misschien niet volgens de regels.
Bij nieuwe personenauto’s zijn de achterlichten vaak heel opvallend. Bij nieuwe trekkers is dat ook steeds vaker het geval. Maar veel oude trekkers en aanhangers hebben nog zwakke lampen. En als die vies zijn, geven ze helemaal weinig licht. En dan zijn er ook nog mensen die dingen ophangen die de achterlichten blokkeren. Dat is ronduit gevaarlijk.
Denkt u trouwens dat ik vrolijk zat te fluiten of zat te schelden in de auto toen ik bijna op die trekker knalde? Veel mensen reageren agressief in het verkeer. Een trekkerchauffeur kan dat niet altijd voorkomen, maar je kunt het wel proberen niet uit te lokken. Want ook jij of je collega kan daarna veel last hebben van de gevolgen.
Vlak voordat ik vanochtend de parkeerplaats van Stigas opreed, zag ik een trekker met een dumper erachter. Hij had goede verlichting aan de voorkant, zijkant én achterkant. Het bleek een trekker van een rijschool. “Gelukkig, zo leren mensen het goed,” dacht ik. Dat gaf me een goed gevoel aan het begin van mijn werkdag.
En jij? Controleer je voor vertrek even of de verlichting van je trekker goed zichtbaar is? Maak je de lampen schoon als ze vies zijn? Een kleine moeite, maar het kan een groot verschil maken.
Bron: Stigas
